اگر به برخی از محصولات ما علاقه مند هستید، لطفاً از وب سایت ما دیدن کنید یا برای اطلاعات دقیق با ما تماس بگیرید.

ترکیب فیبر یک تعیین کننده اساسی در کشش است نخ کشش بلند بشر نخ های ساخته شده از الیاف که دارای خاصیت خاصیت خاصیت خاصیت ارتجاعی ذاتی هستند ، مانند Spandex (Lycra یا Elastane) ، به دلیل ساختار مولکولی آنها ، کشش قابل توجهی را ارائه می دهند. این الیاف این توانایی را دارند که تحت فشار قرار بگیرند و به شکل اصلی خود بازگردند و آنها را برای کاربردهای کشش بالا ایده آل می کنند. در مقابل ، الیاف سنتی مانند پنبه ، پلی استر یا نایلون به طور طبیعی قابل کشش نیستند اما می توانند با الیاف الاستومریک مخلوط شوند تا خصوصیات کشش آنها را تقویت کنند. درصد فیبر الاستومریک در مخلوط نخ بسیار مهم است. محتوای بالاتر الاستن به طور کلی منجر به کشش بیشتر می شود. بنابراین ، ترکیب درست الیاف الاستیک مصنوعی و سایر الیاف تعیین می کند که محصول نهایی چقدر می تواند به دست آورد.
ساختار فیبر فردی تأثیر قابل توجهی در خصوصیات کشش آن دارد. به عنوان مثال ، الیاف با تبلور بالاتر (مانند نایلون یا پلی استر) به طور کلی کشش کمتری دارند زیرا زنجیرهای مولکولی آنها محکم بسته بندی شده و در یک الگوی منظم تراز می شوند و توانایی آنها را برای کشیدگی محدود می کنند. برعکس ، الیاف با یک ساختار آمورف (مانند اسپندکس یا برخی از اشکال الاستن) ترتیب بی نظمی تری دارند و امکان انعطاف پذیری و کشش بیشتری را فراهم می کنند. این ویژگی ساختاری مستقیماً بر خاصیت ارتجاعی نخ تأثیر می گذارد. الیاف که در طول طول آنها گرایش دارند ، یا آنهایی که دارای وزن مولکولی بالاتر هستند ، قدرت کششی بهبود یافته را نشان می دهند اما ممکن است در مقایسه با الیاف با ساختار مولکولی تصادفی ، دارای پتانسیل کشش کمتری باشند.
ساخت نخ ، به ویژه فرآیندهای چرخش و پیچش ، نقش مهمی در کشش آن دارد. روشهای مختلفی از ساخت نخ وجود دارد ، مانند نخ های چرخان (ساخته شده توسط پیچاندن الیاف اصلی) و نخ های رشته ای (ساخته شده از رشته های مداوم فیبر). روش ساخت و ساز بر چگونگی پیچاندن نخ محکم یا شل تأثیر می گذارد ، که به نوبه خود بر رفتار کشش آن تأثیر می گذارد. به عنوان مثال ، نخ های بافتی به طور خاص با دستکاری نخ های رشته ای برای ایجاد گیره ، کویل یا حلقه هایی تولید می شوند که باعث افزایش خاصیت ارتجاعی و کشش نخ می شود. یک نخ کاملاً پیچ خورده به طور کلی امکان کشش بیشتر را در مقایسه با یک پیچ محکم و محکم فراهم می کند. نحوه تراز کردن الیاف در نخ نیز بر توانایی آن در کشیدگی تأثیر می گذارد - نخ هایی که به صورت ضعیف تراز شده اند ممکن است دارای کشش و کششی کمتری باشند.
در حالی که الیاف الاستومریک مانند Spandex برای دستیابی به کشش بسیار مهم هستند ، کشش مواد پایه (مانند پنبه ، پشم یا پلی استر) نیز به کشش کلی کمک می کند. برخی از الیاف دارای کشش طبیعی محدود هستند ، بنابراین آنها با الیاف کشش ترکیب می شوند تا نخ هایی با خواص مطلوب ایجاد کنند. به عنوان مثال ، نخهای مخلوط که ترکیبی از پلی استر و اسپندکس را شامل می شود ، ترکیبی از دوام و خصوصیات رطوبت پلی استر را به همراه کشش و بازیابی الیاف الاستومری ارائه می دهد. توانایی مواد پایه برای حفظ شکل و پشتیبانی از فیبر کشش بر احساس کلی ، سایش و عملکرد پارچه تأثیر می گذارد.
مقدار فیبر کشش در مخلوط نخ یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر کشش آن است. هرچه نسبت فیبر الاستومریک (مانند اسپندکس یا لیکرا) بیشتر باشد ، نخ می تواند بیشتر کشیده شود. با این حال ، یک نسبت بهینه باید هم برای عملکرد و هم برای راحتی حفظ شود. فیبر الاستومریک بیش از حد می تواند به پارچه ای که بسیار محکم یا محدود کننده باشد منجر شود ، در حالی که خیلی کم ممکن است نتواند خواص کشش و بازیابی مورد نظر را ارائه دهد. محتوای الیاف کشش اغلب متناسب با کاربرد مورد نظر است: به عنوان مثال ، سایش ورزشی ممکن است درصد بالاتری از الیاف کشش داشته باشد ، در حالی که پوشاک روزمره ممکن است از درصد کمتری برای اطمینان از راحتی و هم سطح معقول کشش استفاده کند.